sign in
create your own travel blog
Beste Lezers,
Zimzer heeft besloten om met hun site te gaan stoppen !
Tot 1 maart 2012 kan er nog gelezen worden, maar dan gaat deze site op zwart. Iedereen die zijn blog wil behouden, zal hem moeten copieeren naar een andere aanbieder van reisblogs.
Ik weet nog niet welke ik ga kiezen of dat ik weer een eigen site laat ontwikkelen.
Ik zal het jullie, bijtijds laten weten.
Hieronder de bezoekersgrafiek van deze maand tot aan 16 december 2011.
Leuk om te zien, dat dit blog zo vaak bezocht wordt.
Als jullie specifieke vragen willen stellen, mail me dan op waldo50@msn.com
HG.Adri.
Beste lezers,
Het nadeel van het achteraf lezen van een dagboek is, dat je helemaal onderaan moet beginnen, want de laatste dag wordt als eerste getoond. Scroll naar onder en klik op
"meer berichten laden" Doe dit steeds totdat je aan het begin bent. Begin dan met lezen en klik op "volgende" Dan kom je op de volgende dag. Als je het pijltje links bovenaan gebruikt dan zit je gelijk weer op de laatste dag en moet je opnieuw beginnen met "meer berichten laden".
Onder elk verslag, heb ik een link geplaatst naar het foto-album van de betreffende dag.
In het foto-album hiernaast staan alle, door mij toegevoegde foto's. Die kan je uiteraard bekijken, maar ze staan niet gesorteerd per dag. Dit weblog plaatst alle toegevoegde foto's (helaas) in een totaal willekeurige volgorde. Onder elk bericht staan wel de foto's die horen bij die dag. Veel leesplezier !
Hartelijke Groet, A3
Het was weer wennen op de vlakke bodem thuis, na een maand constant schuin lopen. De wonden zijn gelikt en de spierpijntjes verdwijnen langzaam. Waldo loopt momenteel redelijk en lijkt ook te herstellen van zijn, nog onbekende, blessure. Eerst maar eens een paar weken onbelaste weidegang afwachten, alvorens het veterinaire circuit in te duiken.
Terugkijkend op deze reis, moet ik erkennen, dat we niet het aantal kilometers hebben gehaald, die wij van plan waren te maken. Dit gedeelte van de GR 654, heb ik zwaar onderschat. De steile paden langs de Creuse en door het Centraal Massief hebben wij ervaren als echte nekkenbrekers. Soms uren lang ploeteren om daarna te constateren, dat we maar een paar kilometer waren opgeschoten. Een afstand, die over de normale wegen binnen een half uur bereikt had kunnen worden. Waldo had de pech na twee weken al licht geblesseerd te raken, waardoor...
Een week eerder dan gepland zijn we naar huis vertrokken. De eerder opgelopen blessure van Waldo ging dermate opspelen, dat verder trekken onmogelijk was. Hier nog een stukje van ons laatste reisverslag.
Vanmorgen zijn we vertrokken. Iedereen zwaaide ons uit, waarbij Marie Pierre het niet droog kon houden. Wat een lieve mensen. Ouwe René had vier verse eitjes voor ons gekookt, die hij aan Anne meegaf voor de reis. Bertrand had een pak gerookte ham voor ons gesneden, voor onderweg. We vertrokken door de bermen de berg op en zagen de boerderij even later in het dal liggen. Via kleine weggetjes stegen we ongemerkt tot flinke hoogtes door Bussiere. Anne reed achter mij en riep dat Waldo soms een beetje kreupel liep linksachter. Ik ging er op letten en jawel.. hij liep zeer gevoelig. Ik controleerde de hoefschoen, maar die zat goed. Het oppakken van het been ging moeizaam, alsof hij...
Na een maand de GR 654 gevolgd te hebben, moet ik toch even mijn hart luchten. Deze slingerende bergpaadjes zijn veel te zwaar voor paarden. Het is geen wandelroute, maar een klimroute. Vooral door de provincie Limousin, dat deel uitmaakt van het Centraal Massief. Rotspartijen bedekt met een dun laagje klei, dat veelal weggespoeld is. Rijden op je paard is veelal onmogelijk, door de laag hangende takken in het woud. Ondergronden zijn rotsachtig en bedekt met mos, waardoor glijpartijen onvermijdelijk bleken. Onderin zie je een link naar het fotoalbum. De foto's zijn korte impressies van de weggetjes die we passeerden. Veelal liepen we urenlang op dat soort paadjes. Telkens als ik dacht "het moet niet gekker worden" werd het dus nog gekker en had ik andere dingen te doen, dan foto's maken. We hebben geglibberd, geklauterd en zelfs gevloekt. Het laatste niet zozeer om ons eigen ongemak,...
Dinsdag 7 juni
Gisteravond heerlijk gegeten. Er was zoveel lekkers en ik bleef maar eten. Vooraf aan de Ricard en heerlijke zelfgemaakte pate. De soorten wijn wisselden elkaar snel af en alles smaakte heerlijk. Dat was mijn maag niet meer gewend, bleek later de nacht. Net toen we in ons tentje lagen, begon het enorm te regenen. Gelukkig stond ons tentje lekker droog. Ik werd plotseling wakker, omdat mijn maag begon te protesteren en even schoon schip wilde maken. Nog net op tijd kon ik de ritsen openen en was ik op tijd buiten om in de boomgaard te kunnen lozen. Daarna kon ik niet meer in slaap komen. In die korte tijd buiten was ik doorweekt. Tegen de ochtend viel ik pas in slaap. We hadden afgesproken om 08.00 uur te ontbijten bij onze gastheer. Toen ik vertelde dat ik een beetje ziek was, mochten we nog een dagje blijven om bij te slapen en aan te sterken. Ik kreeg een...
Maandag 6 juni
De ochtend brak vroeg aan, door de kraaiende hanen. Lekker op ons gemakkie alles ingepakt, de paarden gezadeld en vertrokken naar het adres van de broer. Alle kuilen in landweggetjes waren nu diepe plassen. Choco begon zich uit te sloven. Hij stampte er lekker door heen. Waldo geeft niks om water. De zee rent hij ook zomaar in. Was toch nog wel een zwaar stukkie van zo’n 20 kilometer met veel klimmen en dalen. We passeerden mooie oude dorpjes en er was nauwelijks autoverkeer. De auto’s die ons wel passeerden, deden dit heel voorzichtig en beleeft. Dit is het echte boerenland van Limousin. Iedereen is hartelijk en vriendelijk. Zoals eerder gezegd, we volgen niet meer de GR, maar maken onze eigen route en die is veel leuker. Geen achterlijk zware bospaden meer, die bezaaid zijn met keien. We kwamen omstreeks 16.00 uur aan op de boerderij van Bertrand en zijn vrouw...
Zondag 5 juni
Heerlijk uitgeslapen en dus laat vertrokken. Eerst alle mesthopen verwijderd op het terrein en vervolgens via de oude Romeinse brug, over de rivier. Zoals gewoonlijk volgt na een brug een heel steile klim over de GR paden. Dit was een hele zware. Een heel smal paadje tussen bomen door over een rotspad. Kostte heel wat zweetdruppeltjes om de bagage heel te houden. Steeds stoppen, terwijl ik de de dunne boompjes om moest duwen. Wat een geweldige paarden hebben we toch. Op commando stonden ze stijl omhoog doodstil. Ik liep vooruit om obstakels te verwijderen, terwijl Waldo stil stond te wachten, tot ik terug was. Zonder verdere schade kwamen we aan het einde van het pad. Via allerlei weggetjes belandden we uiteindelijk na een dag klauteren op een drukke D11 weg, Ik zag een bord met Centre Equestre. Was nog twee kilometer wandelen. We kwamen een 5 tal mensen tegen. Na...
Zaterdag 4 juni
We werden weer wakker van de mannen die gingen uitmesten. Chantal was verbaasd dat we er nog waren. Geen punt voor haar. Ik vroeg wat we moesten betalen, maar daar wilde ze niets van weten. Ze vond het juist leuk om goed voor pelgrims te zorgen, zei ze. Ze had Waldo en Choco zien galopperen door de wei, dus over het been van Waldo hoefde ik mij geen zorgen meer te maken. Waarschijnlijk verstapt, dacht zij. Zij wilde onze paarden wel kopen, haha…no change !!We gingen wat laat op stap. Om 10.00 uur wandelden we weg van een heel fijn adres, waar we best wat langer hadden willen blijven. Allemaal lieve belangstellende mensen, die ons bon courage toewensten. Onze reis zou deze dag gaan, onder Limoges door. Best wel spannend, want we moesten een paar heel drukke wegen oversteken en als klap op de vuurpijl moesten we de A20 (tolweg) oversteken via een tamelijk smalle...
vrijdag 3 juni
Lekker geslapen, al werden we regelmatig een beetje wakker, door bonkende paarden in de stallen. Om 06.00 uur werden de paarden gevoerd door Chantal en dat was duidelijk te horen. Daarna werd het weer stil. Om 07.30 uur werden er tractoren gestart door een paar mannen, die alle stallen gingen uitmesten. Ik ben toen maar opgestaan en mijn eerste gang was naar de paarden. Die kwamen op mij afdraven, toen ze mij zagen. Waldo liep goed. Gelukkig. Toch meende ik dat het beter zou zijn, om hem nog een dagje rust te gunnen. Ik liep naar de woning van Chantalle om dat te vragen, maar helaas was ze weg. Volgens de uitmester, zou ze hele dag wegblijven omdat ze paarden was gaan kopen. Volgens de mannen, mocht ik gerust nog een dagje blijven, geen probleem. Nou dat hebben we dan maar gedaan. Koffie gezet in de kantine en ik heb het slaapmatje geplakt. Tijdens de dag druppelden...
